Göğün tanrısı ve tanrılar arasında en yüksek mevkiye sahip olandır. Adı Sümercede doğrudan gök anlamına gelir; aynı işaret, tanrı adlarının başına konulan belirleyici olarak da kullanılır. Akad ve Babil metinlerinde Anu biçiminde geçer.
Tanrıların atası sayılır; Enlil onun oğludur, bazı anlatılarda Enki de öyle anılır. Yeryüzünde ve yeraltında görev üstlenen tanrı topluluğu Anunnaki, adını ondan alır ve An'ın soyundan gelenler anlamını taşır.
Uzaktaki Tanrı
Sıralamada en üstte olmasına karşın anlatılarda edilgendir. Doğrudan iş gören, buyruk veren ve olaylara karışan tanrı Enlil'dir; An ise göğün en uzak katında oturur ve ancak en ağır kararlarda söz söyler. Onun otoritesi bir yetkinin kaynağı gibidir: kullanılmaz, devredilir.
Bu yetkinin adı ayrı bir terimle anılır ve bir tanrının ya da kralın An'lık mertebesine yükselmesi, en yüksek egemenliği elde etmesi demektir. Kralların meşruiyeti de An ile Enlil'in ortak onayına dayandırılır.
Göğün ve Yerin Ayrılması
Yaratılış anlatısında başlangıçta gök ile yer bitişiktir; An gökyüzünü, eşi Ki ise yeryüzünü temsil eder. İkisinin birleşmesinden Enlil doğar ve gökle yeri birbirinden ayıran da o olur. Ayrılmanın ardından gök An'ın payına, yeryüzü Enlil'in payına düşer.
Akad geleneğinde eşi olarak adı An'ın dişil biçiminden türetilmiş bir tanrıça anılır; bu, Sümer'deki Ki'nin yerini alan sonraki bir düzenlemedir.
Tapımı
Başlıca tapınağı Uruk kentindeki göğün evi anlamına gelen yapıdır. Bu tapınak zamanla ağırlıklı olarak İnanna ile anılır hale gelmiştir; kentin baş tanrısı olarak An'ın yerini fiilen o almıştır.
Bir anlatıda İnanna, kendisini reddeden bir kahramandan öç almak için babasından Gök Boğası'nı ister. An önce direnir, kıtlık getireceğini söyleyerek uyarır; tanrıçanın ısrarı üzerine sonunda razı olur. Bu bölüm, An'ın hem en yetkili hem de kararlarını çoğunlukla başkalarının zorlamasıyla veren tanrı oluşunu iyi gösterir.
Sonraki Dönem
Zamanla adı bir tanrıdan çok bir mertebeye dönüşmüştür. Babil'in yükselişiyle An'a ait yetkiler Marduk'a devredilmiş, Asur'da ise aynı devir Aşur adına yapılmıştır. Buna karşın tanrı listelerinde ilk sırada anılmayı sürdürmüştür.