Yunan mitolojisinde Apollon ile Artemis'in annesidir. Titan Koios ile Foibe'nin kızı, Asteria'nın kız kardeşidir. Asteria'nın kızı Hekate de onun yeğenidir. Teogonia onu Zeus'un Hera'dan önceki son eşi olarak sayar, sonraki anlatıların çoğu ise onu Zeus'un sevgililerinden biri yapar.
Kendine ait bir yetki alanı yoktur. Eski şiirlerde koyu giysili, sessiz ve yumuşak huylu bir tanrıça olarak anılır, adı da çoğu zaman çocuklarının adıyla birlikte geçer. Anlatıların ağırlığı ikizlerin doğumunda ve onların annelerinin onuru için aldıkları öçlerdedir.
Sürgün ve Doğum
Leto ikizlere gebe kalınca Hera hiçbir toprağın onu kabul etmemesini sağlar. Bir anlatıda doğumun güneşin gördüğü hiçbir yerde olmamasını buyurur. Leto ülke ülke dolaşır ama Hera'nın öfkesinden çekinen her yer ona kapısını kapatır. Sonunda o güne dek denizde sürüklenen kayalık Delos adası onu karşılar. Kimi anlatıya göre bu ada, Zeus'tan kaçıp denize atlayan kız kardeşi Asteria'nın kendisidir.
Hera doğum tanrıçası İlitiya'yı adaya göndermediği için sancı dokuz gün dokuz gece sürer. Rea, Temis, Dione ve Amfitrit gibi tanrıçalar Leto'nun yanında bekler. Sonunda İris'i bir gerdanlık sözüyle İlitiya'yı getirmeye gönderirler. Leto, Kintos Dağı'nın eteğinde bir palmiyeye tutunarak Apollon'u doğurur. Bir anlatıya göre Artemis ondan önce Ortigia'da doğar ve kardeşinin doğumunda annesine yardım eder. Delos o günden sonra yerinde durur.
Peşindeki Düşmanlar
Gebeliği sırasında dev yılan Piton da onu kovalar. Bir anlatıda yılanı Leto'nun peşine Hera salar. Apollon doğumundan birkaç gün sonra Delfi'ye gider, yılanı oklarıyla öldürür ve annesinin öcünü alır.
Leto bir gün Delfi yolundayken Gaia'nın oğlu dev Titios ona saldırır. Kimi anlatıda bu saldırıyı da Hera kışkırtır. İkizler devi oklarıyla düşürür. Titios ölüler ülkesinde yere serilmiş yatar ve iki akbaba onun karaciğerini durmadan yer.
Niobe ve Likya
Teba kraliçesi Niobe, çok sayıdaki çocuğuyla övünüp yalnızca iki çocuğu olan Leto'yu küçümser. Leto'nun buyruğuyla Apollon onun oğullarını, Artemis de kızlarını oklarıyla öldürür. Çocukların sayısı İlyada'da on iki, sonraki anlatıların çoğunda on dörttür. Yasından taşa dönen Niobe, tanrılara saygısızlığın cezasını anlatan örneklerin en bilinenidir.
Bir anlatıda Leto yeni doğmuş ikizleriyle Likya'ya varır ve bir gölden su içmek ister. Oradaki köylüler onu kovar, içemesin diye suyu bulandırır. Leto da onları kurbağaya çevirir. Başka bir anlatıda kurtlar ona Ksantos Irmağı'na giden yolu gösterir ve ülke bu yüzden adını kurt anlamındaki lykos sözcüğünden alır. Leto'nun doğumdan önce Hiperborea'dan Delos'a dişi kurt kılığında on iki günde geldiği de anlatılır.
Destanlardaki Yeri
İlyada'da Leto Truvalıların yanında yer alır. Yaralanan Eneas'ı Apollon'un tapınağında Artemis ile birlikte iyileştirir. Tanrılar birbirine girdiğinde Hermes onunla dövüşmeyi geri çevirir. Leto da Hera'nın elinden dağılan kızının oklarını toplayıp götürür.
Oğlunu da koruduğu anlatılır. Apollon Kikloplar'ı öldürünce Zeus onu Tartaros'a atmak ister. Leto'nun yalvarmasıyla ceza, ölümlü kral Admetos'un sürülerini bir yıl gütmeye iner. Avcı Orion'un göğe yerleştirilmesini Zeus'tan isteyen iki tanrıçadan biri de odur.
Tapımı ve İzleri
Tapımı çoğunlukla çocuklarınınkiyle birlikte yürür. Delos'ta ona ayrılmış bir kutsal alan vardır, Argos ve Megara'da da tapınakları bulunur. Girit'teki Faistos'ta bir kızı oğlana çevirdiği anlatılır ve kentte bu yüzden ona aşılayan anlamında Fitia adıyla tapılır. En güçlü tapım yeri ise Likya'dır. Ksantos yakınındaki Letoon'un kökeni Yunan etkisinin öncesine bağlanır ve kutsal alan sonradan bütün Likya kentlerinin ortak tapınağı olur. Leto adının Likçe eş anlamındaki lada sözcüğünden geldiği de ileri sürülür.
Mısır'ı anlatan eski Yunan yazarları, Nil deltasındaki Buto kentinin tanrıçası Vacet'i Leto ile bir tutar. Bu eşlemeye göre Leto, İsis'in isteğiyle küçük Horus'u Set'ten saklamak için onu Buto yakınındaki gölde yüzen Khemmis adasına götürür. Yüzen ada ile kovalanan çocuk iki anlatıyı birbirine yaklaştırır. Sümer'de güneş tanrısı Utu ile İnanna'nın annesi Ningal de gökteki ışıkları doğuran ana olarak benzer bir yer tutar.