Tanrıların, devlerin ve bütün dünyanın yok olduğu son savaştır. Adı tanrıların kaderi ya da tanrıların sonu anlamına gelir. Kuzey mitolojisini diğer birçok anlatıdan ayıran şey, dünyanın sonunun en baştan bilinmesidir: tanrılar kendi yıkımlarının geleceğini bilir, buna hazırlanır, ama önleyemezler.
Ragnarök yalnızca bir yıkım değil, aynı zamanda bir yeniden doğuştur. Eski dünya ateşte ve suda yok olduktan sonra yerine yeni, temiz bir dünya çıkar. Bu yönüyle anlatı, sonu ve yeni başlangıcı bir arada taşır.
Önce Gelen İşaretler
Sonun yaklaştığının ilk belirtisi, insanlar arasındaki düzenin çökmesidir. Kardeşler birbirini öldürür, akrabalık bağları kopar, dünya bir baltalar ve kurtlar çağına girer. Ardından Fimbulvetr denilen büyük kış gelir: arada yaz olmadan birbiri ardına gelen üç sert kış, dünyayı dondurur.
Gökte güneşi ve ayı kovalayan kurtlar sonunda onları yakalayıp yutar; yıldızlar söner ve gökyüzü kararır. Yer sarsılır, bütün bağlar çözülür: kurt Fenrir zincirlerinden kurtulur, Loki bağlarından boşanır, denizleri çevreleyen yılan Jörmungand karaya çıkıp taşkınlara yol açar.
Savaşın Başlaması
Bekçi tanrı Heimdall, sonun geldiğini görüp elindeki boruyu var gücüyle çalar ve tanrıları son savaşa çağırır. Ölülerin tırnaklarından yapılmış bir gemi, düşman güçleri taşıyarak denize açılır; Loki de bu safta yer alır.
Ateş diyarı Muspelheim'in oğulları, başlarında alevden kılıcıyla Surtr olmak üzere atlarını sürüp gökkuşağı köprüsü Bifrost'a çıkar; köprü onların ağırlığı altında paramparça olur. Tanrılar ile devler, Yggdrasil'in yanındaki ovada son kez karşı karşıya gelir.
Tanrıların Ölümü
Savaşta tanrıların çoğu, yazgılarında kendilerine düşen düşmanla birlikte ölür. Tanrıların babası Odin, kurt Fenrir tarafından yutulur; oğlu Vidar çenelerini ayırarak öcünü alır.
Gök gürültüsü tanrısı Thor ile yılan Jörmungand birbirini öldürür; Thor yılanı devirir, ama onun zehrinden dokuz adım atıp yere yığılır. Bereket tanrısı Freyr, kılıcından yoksun olduğu için Surtr karşısında düşer. Bekçi Heimdall ile Loki de uzun düşmanlıklarını birbirlerini öldürerek bitirir.
Sonunda Surtr alevlerini bütün dünyaya salar; her şey yanar ve yeryüzü denize gömülür. Böylece tanrılar çağı sona erer.
Yeniden Doğuş
Yıkım kesin bir son değildir. Sulara gömülen yeryüzü, bir süre sonra yemyeşil ve arınmış olarak yeniden denizden yükselir. Hayatta kalan tanrılar bir araya gelir: Vidar ile öbür genç tanrılar, Thor'un oğulları ve babalarının çekicini miras alanlar, ölüler ülkesinden geri dönen Baldur ve kör kardeşi buluşur.
Eski tanrıların oturduğu ovada, çimenlerin arasında kaybolmuş altın oyun taşlarını bulur, geçmişin bilgeliğini anarlar. Bir ormanda saklanarak yıkımdan kurtulan bir kadın ve bir erkek, yeni insanlığın atası olur. Güneşin yerini de, yutulmadan önce doğurduğu kızı alır; böylece yeni dünya kendi ışığıyla aydınlanır.