Savaşın tanrısıdır. Zeus ile Hera'nın oğludur ve on iki Olimpos tanrısından biridir. Savaşın kanlı, öfkeli ve akıl dışı yüzünü temsil eder; aynı alanı paylaştığı Atena'nın karşıtıdır. Atena savaşın stratejisini ve ölçülü cesaretini temsil ederken Ares, çarpışmanın kör şiddetini simgeler.
Tanrılar arasında en sevilmeyenidir. Bir anlatıda babası Zeus ona doğrudan, bütün tanrılar içinde en çok ondan tiksindiğini, yalnızca oğlu olduğu için Tartaros'a atmadığını söyler. Bu yönüyle Roma'daki saygın karşılığı Mars'tan belirgin biçimde ayrılır.
Savaştaki Yüzü
Yanında oğulları Deimos ve Phobos, yani Korku ve Dehşet savaş arabasını sürer; çatışma tanrıçası Eris de ona eşlik eder. Anlatılarda gücüne karşın sık sık yenilir ve küçük düşer; bu, Yunanların denetimsiz şiddete duyduğu güvensizliğin bir yansıması sayılır.
Truva Savaşı'nda Truvalıların yanında yer alır. Atena'nın desteklediği bir ölümlü, tanrıçanın yardımıyla Ares'i mızrakla yaralar; yaralanan tanrı, on bin savaşçının haykırışı gibi bağırarak Olimpos'a kaçar ve babasına yakınır. Aynı savaşta Atena onu bir taşla yere serer.
Afrodit ile İlişkisi
Aşk tanrıçası Afrodit ile gizli ilişkisi en bilinen anlatılarından biridir. Tanrıçanın kocası, demirci tanrı Hefaistos, durumu öğrenince görünmez ve kopmaz ince bir ağ örer; ikisini yatakta bu ağla kıstırıp bütün tanrıların önünde gülünç duruma düşürür. Bu ilişkiden doğan çocuklar arasında uyumu simgeleyen Harmonia da vardır; savaş ile aşkın birleşmesinden uyumun doğması anlamlı bulunur.
Areopagos
Kızına saldıran deniz tanrısının oğullarından birini öldürdüğü için tanrılar önünde yargılanır ve aklanır. Bu yargılamanın yapıldığı Atina'daki tepe, Ares'in tepesi anlamına gelen adıyla anılır. Sonraki çağlarda kentin en eski yüksek mahkemesi bu tepede toplanmış ve aynı adı taşımıştır.
Tapımı ve Sonraki Dönem
Yunanistan'da tapımı Mars'ınkine göre sınırlıdır; en çok savaşçı gelenekleriyle bilinen bölgelerde, özellikle Trakya ile ilişkilendirilmiş ve çoğu anlatıda oralı sayılmıştır. Kutsal hayvanları arasında akbaba, köpek ve yaban domuzu anılır.
Roma mitolojisindeki karşılığı Mars'tır; ancak Mars devletin atası ve koruyucusuyken Ares, aynı işlevi hiçbir zaman kazanmamış, savaşın yalnızca yıkıcı yanının tanrısı olarak kalmıştır.