Yeryüzünün altında bulunduğuna inanılan tatlı su okyanusudur. Kaynakların, kuyuların, ırmakların ve bataklıkların suyu buradan gelir. Sümer metinlerinde Abzu biçiminde geçer ve bir tanrı değil, bir yerdir; sahibi ve yöneticisi bilgelik tanrısı Enki'dir. Apsu, adın Akadca söylenişidir.
Mezopotamya evren tasavvurunda yeryüzü, bu tatlı su kütlesinin üzerinde durur. Kuyu kazıldığında suya ulaşılması, bu inancın gündelik kanıtı sayılırdı. Denizin tuzlu suyundan ayrı düşünülür; ikisi karışmaz.
Enki'nin Yurdu
Enki'nin sarayı bu suların dibindedir. Tanrının tasvirlerinde omuzlarından iki yana akan ve içinde balıkların yüzdüğü su, doğrudan buraya işaret eder.
Aynı ad, tanrının Eridu kentindeki tapınağına da verilmiştir. Ayrıca tapınak avlularında bulunan, arınma törenlerinde kullanılan su havuzu bu adla anılırdı; havuz, yeraltındaki büyük suyun küçültülmüş bir örneği sayılırdı.
Büyü ve Arınma
Büyü ve arınma metinlerinde sık sık bu suyun adı geçer. Hastalık kovmakta ve kirlenmiş sayılanı temizlemekte kullanılan suyun oradan geldiğine inanılırdı. Bilginin ve büyünün kaynağı da aynı yerdir; Enki'nin bilgeliği, sahibi olduğu bu derin sularla bağdaştırılır.
Yeryüzünü besleyen tatlı suyun kaynağı olması, Apsu'yu yalnızca bir su kütlesi değil, yaşamın ve bereketin de temeli yapar.