Başlangıçta tahılın, sonradan yazının ve yazıcıların tanrıçasıdır. Adı tahıl işaretiyle yazılır; kökeninde ekinin ve hasadın bereketini temsil eden bir tanrıçadır. Zamanla yazının, hesabın ve bilginin de tanrıçası olmuştur.
Bu iki alanın aynı tanrıçada birleşmesi rastlantı değildir: Mezopotamya'da yazı, ilk olarak tahıl ambarlarının ve ürünün kaydını tutmak için doğmuştur. Tahılı sayıp yazıya geçirme işi, tahıl tanrıçasını doğal olarak yazının da tanrıçası yapmıştır.
Yazıcıların Koruyucusu
Yazıcılar onu koruyucuları sayardı. Kil tabletlerin sonuna çoğu zaman Nisaba'ya övgü olsun anlamına gelen bir söz yazılırdı; bu, hem tanrıçaya şükrün hem de metnin bittiğinin işaretiydi. Yazı, matematik, ölçme ve hesap onun alanına girerdi.
Elinde yazı kamışı ve kil tablet, kimi zaman da ölçü ipiyle betimlenir. Gökyüzünü ve yıldızları bilen, tapınakların ölçüsünü ve planını veren bilge tanrıça olarak da anılır. Bu yönüyle bilgi ve düzenin kaynağıdır.
Ailesi
Başlıca tapım merkezi Ereş kentiydi. Eşi, ambar ve yazıcılıkla ilişkili tanrı Haya'dır. Kızı, Enlil ve Sud anlatısındaki genç tanrıça Sud'dur; Sud, Enlil ile evlenince adı Ninlil olur. Böylece Nisaba, tanrıların başındaki Enlil'in kayınvalidesi olarak da anılır.