Huşbişag, Sümer inancında ölüler ülkesine ait küçük bir tanrıçadır. Ereşkigal'in yönettiği yeraltında sarayın işlerine bakan görevlilerden biri sayılır ve yeraltının kâhyası diye anılır. Kraliçenin veziri Namtar'ın eşidir.
Hakkında bilinenler birkaç metindeki kısa anışlardan gelir. En eskisi Sümerce bir şiirdir, öbürleri sonraki dönemden kalma bir tanrı listesi, Akadca bir destan ve büyü metinleridir. Akadca metinlerde adı Huşbişa diye de yazılır. Hiçbir anlatının kahramanı olmaz. Ölen biri aşağıya indiğinde onu karşılayan ve gönlü kazanılması gereken tanrılar arasında yer alır.
Ailesi
Büyük tanrı listesi An = Anum, Huşbişag'ı Namtar'ın eşi olarak kaydeder. Aynı liste Namtar'a Hedimmeku adlı bir kız verir. Listede kızın annesi ayrıca yazılmaz, ama bu çiftin kızı olduğu kabul edilir. Üçü birlikte yeraltının işleyişini yürüten küçük bir görevli ailesi gibi görünür.
Bu soy zinciri kesin değildir. Aynı listenin başka bir bölümünde aynı adı taşıyan bir tanrıça Enki'nin kızı olarak geçer. İkisinin tek bir figür olup olmadığı tartışmalıdır. Kimi çalışmalar onları bir sayar, kimileri birbirinden ayırır. Daha eski Sümerce metinlerde de Hedimmeku ile Namtar arasında bir baba kız bağı görülmez.
Anlatılardaki Yeri
En eski anış, Ur kralı Ur-Namma'nın ölümünü anlatan Sümerce şiirdedir. Kral yeraltına vardığında oranın tanrılarına tek tek armağan sunar. Namtar'a mücevher ve altın bir yüzük verdikten sonra sıra eşine gelir. Huşbişag'a kendi sarayında lacivert taştan saplı bir sandık, lacivert taşla süslü gümüş bir saç tokası ve kadınlara özgü bir tarak sunar. Şiirin Susa'da bulunan sürümünde taraklar yedi taneye çıkar. Armağanların hepsi bir kadının süs eşyasıdır ve tanrıçanın aşağıda kendine ait bir sarayı olduğunu gösterir.
Aynı inanç, Gılgamış'ın sonraki dönemde Akadca yazılan destanında da sürer. Sekizinci tablette Enkidu ölünce Gılgamış yeraltının tanrıları için armağanlar hazırlar ve her birini adıyla anar. Huşbişag'a altın bir gerdanlık ayrılır. Dileği, tanrıçanın dostunu iyi karşılaması ve aşağıda onun yanında yürümesidir. Ölüyü bekleyen ülkede kâhyanın gönlünü kazanmak, ölünün orada kötü karşılanmayacağı umudunu taşır.
Adı yeraltı tanrılarını sıralayan bir kovucu büyü metninde de geçer. Orada Namtar ve kızıyla art arda anılır. Böylece aile, mitlerin dışında da bir arada durur.