Yeraltı dünyasının ve ölülerin hükümdarıdır. Kronos ile Rea'nın oğlu, Zeus ile Poseidon'un kardeşidir. Titanlara karşı kazanılan savaşın ardından evren üç kardeş arasında paylaşıldığında gökyüzü Zeus'a, denizler Poseidon'a, yeraltı ise Hades'e düşmüştür.
Adı hem tanrıyı hem de yönettiği ölüler diyarını karşılar. Ölümün kendisi değil, ölümden sonraki düzenin tanrısıdır; ölüleri cezalandırmakla değil, alemine giren hiçbir ruhun geri dönmemesini sağlamakla ilgilenir. Bu katılığı yüzünden acımasız sayılsa da anlatılarda adaletsiz olarak betimlenmez. Görünmezlik sağlayan bir başlığı vardır.
Persefone'nin Kaçırılması
Hades, kardeşi Demeter'in kızı Persefone'ye tutuldu ve onu yeryüzünden alıp yeraltına götürdü. Kızını arayan Demeter toprağın bereketini geri çekti, ekinler kurudu ve yeryüzünde kıtlık başladı.
Araya giren Zeus kızın geri verilmesini istedi. Ancak Persefone yeraltında nar tanesi yediği için oraya bağlanmıştı; yılın bir bölümünü Hades'in yanında, kalanını annesinin yanında geçirmek üzere anlaşıldı. Bu dönüşüm mevsimlerin kaynağı sayılır: Persefone yeraltına indiğinde toprak kısırlaşır, geri döndüğünde bahar başlar.
Yeraltı Dünyası
Ölüler diyarına giriş Stiks ırmağından geçer. Ruhları karşı kıyıya sandalcı Karon taşır; bu yüzden ölülerin ağzına ücret olarak bir sikke konurdu. Kapıyı üç başlı köpek Kerberos bekler, kimsenin içeri girmesine değil, girenin dışarı çıkmasına engel olur.
Ülke tek parça değildir. Erdemli ruhlar Elizyum ovalarına, sıradan ruhlar asfodel çayırlarına, tanrılara başkaldıranlar ise en dip bölge olan Tartaros'a gider.
Yeraltına İnenler
Canlı olarak bu diyara girip geri dönebilenler çok azdır. Herakles, son görevinde Kerberos'u yeryüzüne çıkarmış ve Hades'in izniyle onu silah kullanmadan alt etmiştir. Ozan Orfeus ise ölen karısı Evridike'yi geri almak için inmiş, müziğiyle Hades'i ve Persefone'yi yumuşatmayı başarmış, fakat yeryüzüne varmadan arkasına bakmama şartını çiğnediği için karısını yeniden yitirmiştir.
Roma mitolojisindeki karşılığı Plüton'dur.