Suların ve denizlerin tanrısıdır. Satürn ile Ops'un oğlu, Jüpiter ve Plüton'un kardeşidir. Evrenin üç kardeş arasında paylaşılmasında sular onun payına düşmüştür. Simgesi üç çatallı mızrağıdır.
Roma'daki en eski biçimiyle bir deniz tanrısı değil, tatlı suyun tanrısıydı; kaynakların, ırmakların ve göllerin sahibiydi. Deniz tanrısı kimliğini, Yunan mitolojisindeki Poseidon ile özdeşleştirilmesinden sonra kazanmıştır. Denizci olmayan bir toplumun tanrısının, deniz gücü büyüdükçe değişmesi bu dönüşümün nedeni sayılır.
Bayramı
Yaz ortasında, kuraklığın en şiddetli olduğu günlerde bir bayramla anılırdı. Bayram sırasında halkın ağaç dallarından yaptığı gölgeliklerde toplandığı, su içtiği ve şenlik yaptığı aktarılır. Törenlerin denizle değil, kentin ve tarlaların su ihtiyacıyla ilgili olması, tanrının tatlı su kökenini gösteren en açık kanıttır.
Atlarla İlişkisi
Atların ve at yarışlarının koruyucusu olarak da anılır. Bu yönüyle anıldığında adına düzenlenen yarışlarda atların ve katırların çalıştırılmadığı, çelenklerle süslendiği belirtilir. Atın suyla kurulan bu bağı, Poseidon anlatılarında da bulunur; ilk atı yaratanın o olduğu söylenir.
Eşi
Eşi, tuzlu suyu ve engin denizi temsil eden Salacia'dır. Sonradan Yunan anlatısındaki deniz tanrıçası Amfitrit ile özdeşleştirilmiştir. Roma metinlerinde Salacia'nın kendine ait bir anlatısı yoktur; adı ağırlıkla Neptün'ün yanında geçer.
Tapınağı ve İzleri
Kentte adına yapılan tapınak, ordunun toplandığı alanda bulunuyordu ve deniz zaferlerinden sonra buraya adaklar sunulurdu. Adı bugün Güneş Sistemi'nin sekizinci gezegeninde yaşamayı sürdürür; gezegene bu adın verilmesi, mavi görünümünün suyu çağrıştırmasıyla açıklanır.